اطلس ردیف · نسخه‌ی آزمایشی
شمسه‌ی ردیف
هفت گلبرگ، هفت دستگاه ردیف موسیقی ایرانی‌اند؛ ۶ آواز و ۲۳۱ گوشه و رنگ، به ترتیب ردیف میرزا عبدالله به روایت نورعلی برومند. دستگاه‌های هم‌خانواده کنار هم نشسته‌اند: شور کنار نوا و همایون، ماهور کنار راست‌پنجگاه، و سه‌گاه کنار چهارگاه.
شمسه را چطور بخوانیم
- زاویه = ترتیب در ردیف. گوشه‌ها از بالا و پادساعتگرد، به ترتیب اجرا چیده شده‌اند. نقطه‌های ریز درون هر گلبرگ همین ترتیب را از پیش نشان می‌دهند.
- فاصله از مرکز = زیر و بمی. وقتی دستگاهی باز می‌شود، هر حلقه یک پرده‌ی آن است و هر گوشه روی حلقه‌ی نت شاهدش می‌نشیند. پس رشته‌ی طلایی، صعود به اوج و فرود را می‌کشد.
- نقطه‌ی پر یعنی نت شاهد یا ایست از منبع آمده. نقطه‌ی خط‌چین یعنی جایش تقریبی است. لوزی آبی رنگ (قطعه‌ی ضربی پایانی) است.
روی هر گلبرگ بزنید تا باز شود.
پیش‌نویس، تأییدنشده. ترتیب گوشه‌ها از اجرای نورعلی برومند از ردیف میرزا عبدالله است؛ نت‌ها و توضیح‌ها از منابع عمومی گردآوری شده و هنوز یک استاد ردیف آن‌ها را بازبینی نکرده است.